De weg naar je ware zelf

Nieuws

Necrologie van doodlopende wegen

Alle artikelen

"WOORDEN SCHIETEN TEKORT"

Van een reïncarnatietherapeut heb ik geleerd dat de oplossing in het heden gevonden moet worden.

Van een NLP coach heb ik geleerd dat geluk een state of mind is, maar dat de mind complexer werkt dan NLP wil geloven.

Van de macrobiotische beweging heb ik geleerd dat de oplossing niet in een dieet (of een ander wondermiddel) ligt.

Van een coach heb ik geleerd dat veel coaching spielerei is.

Van een zelfbenoemde guru heb ik geleerd dat je met ‘new age’ veel geld kunt verdienen.

Van een andere guru heb ik geleerd dat in absurditeit hoop schuilt.

Van een waarzegger heb ik geleerd dat je de waarheid alleen in kaarten kunt lezen als je zelf waarachtig bent.

Van bidden heb ik geleerd dat je nooit krijgt wat je wil, maar altijd krijgt wat nodig is voor je groei.

Van transcendente meditatie heb ik geleerd dat je boven jezelf uit kunt stijgen, maar net zo hard op aarde wordt teruggeworpen omdat je in de stof je lessen moet leren.

Van psychologen heb ik geleerd hoe het voelt om gevangen te zitten in je cognitie.

Van een mysticus heb ik geleerd dat mystiek ook een ivoren toren kan zijn.

Van een astroloog heb ik geleerd dat toeval niet bestaat. Het was dan ook geen toeval dat hij de sterren verkeerd las toen ik nog niet over zelfkennis beschikte.

Van vrijmetselaren heb ik geleerd wat een herensociëteit is.

Van moedergodinnen aanbiddende vrouwen heb ik buikpijn gekregen door hun verheerlijking van het matriarchaat.

Van een beroemde ziener heb ik geleerd dat een groot ego helder zien aantast.

Van dezelfde ziener heb ik geleerd dat grote ego’s veel geld voor een consult vragen.

Van het lezen van spirituele boeken heb ik geleerd dat levenswijsheid alleen uit eigen ervaring verkregen wordt.

Van een paragnost heb ik geleerd hoe gevaarlijk uitstapjes naar de astrale wereld kunnen zijn. Dat wat voor de meeste mensen (nog) onzichtbaar is, is dat met een reden.

Van een andere paragnost heb ik geleerd hoe vermoeiend het is om je steeds te moeten verdedigen tegen aanvallen vanuit de kosmos. (Liever breng ik mijn tijd door met het kijken naar Star Wars.)

Van tantra heb ik geleerd hoe seksuele extase als psychotische vlucht werkt.

Van psychedelische drugs heb ik geleerd dat je het uiteindelijk zelf moet doen.

Van retraites in mooie oorden heb ik geleerd dat de buitenwereld een projectie is.

Van een ingeslapen psychotherapeut heb ik geleerd dat luisteren géén therapie is.

In een tijdschrift heb ik gelezen dat ‘happinez’ net zo licht verteerbaar is de broodjes kaas die ze langs de snelweg verkopen.

Van spiritueel shoppen heb ik geleerd dat illusies weliswaar geld kosten, maar dat je desillusies duur betaalt.

Van een zwarte magiër heb ik geleerd dat je moet oppassen voor mensen die een slang in hun ziel meedragen.

Van deze magiër heb ik tevens de definitie van magie geleerd: het geloof in redding van buitenaf.

In de kerk heb ik geleerd hoe dogma’s openbaring in de weg staan.

Tijdens een innerlijke kind workshop heb ik geleerd hoe oraal behoeftige ego’s – jong en oud – ervan houden om eindeloos over hun bol geaaid te worden.

Van een ziener heb ik geleerd hoe moeilijk het is om wat buiten ruimte en tijd bestaat, te vatten in de matrix van ruimte en tijd.

Van kundalini yoga heb ik geleerd dat je beter niet met vuur speelt.

Kortom, ik heb geleerd dat er geen snelwegen zijn naar verlichting.

 

Rust in vrede.

 

Kennis van het goddelijke kan alleen door persoonlijke openbaring verkregen worden. Hiervoor moet de van de waarheid afgeweken ziel een lange weg afleggen, vol beproevingen en valkuilen. De weg naar het ware zelf loopt langs paradoxen die alleen begrepen kunnen worden door persoonlijke ervaring van goed en kwaad. De weg zelf kent talloze zijpaden en dwaalwegen, die de pelgrim testen op zijn uithoudingsvermogen tijdens zijn zoektocht terug naar huis in het labyrint. Onderweg ontmoet de ziel allerlei reisgenoten; sommigen helpen je, anderen proberen je van het leven te beroven. Naarmate de ziel haar bestemming dichter nadert, weren ongekende, duistere macten in en buiten de ziel zich om de nomade van de Monade af te houden, bang als zij zijn voor het licht. Aan het einde van de weg heeft God zelf een afgrond gegraven, die de aarde van de hemel scheidt. Wie verder trekt valt in een vacuüm; dit is de ervaring van de donkere nacht van de ziel. Wie hier uit geraakt is door goddelijk vuur verbrand. Het oude zelf is geheel vernietigd. Uit haar as rijst als een feniks het ware, universele zelf op.

Niemand kan het Pad voor je gaan. De ziel kan alleen zichzelf verlichten door gedurende vele incarnaties ten onder te gaan.